ស្រណោះស្រែខ្ញុំ

ដោយ​ ៖ ទិល ចាន់លីន ថ្ងៃទី 04 មិថុនា 2011ម៉ោង 10:38:56

                                            (បទកាកគតិ)

-ភៀសខ្លួនគេចគ្រាប់                ដោយសារតែទ័ព            នៅជាប់សីមា

ថៃវ៉ៃផ្លោងបាញ់                       សំណាញ់ឫស្យា            ចោរសៀមស្នេហា

                                         សង្ខារបាត់បង់។

-ដោយចិត្ដឈ្លានពាន               បង្កទីលាន                   ហ៊ានមានចំណង់

ស្នេហ៍តែសង្គ្រាម                     ព្យាយាមមិនត្រង់           ទីខ្មែរផូរផង់

                                         ចង់បានមិនខ្មាស។

-ឱ ! ព្រំដែនខ្មែរ                      ស្រណោះដីស្រែ             ព្រោះតែប្ដូរផ្លាស់

រកទីសុខប្រាណ                      មិនបានដើរផ្លាស់           លំបាកចិត្ដណាស់

                                         ភូមិសាស្ដ្រយ៉ាងណា ?

-ឱ ! វាលស្រែខ្ញុំ                      ទីសែនមនោរម្យ            សុខុមសង្ខារ

រាល់ឆ្នាំស្រូវទុំ                         បែកគុម្ពផ្លែផ្កា               ចិញ្ចឹមគ្រួសារ

                                         បែរសោកាសោះ។

-ពេលនេះខ្ញុំឃ្លាត                    ព្រោះតែរឿងជាតិ           វិវាទឈាមស្រស់

ត្រូវបង្ខំចិត្ដ                            ឥតគិតស្រណោះ           រត់ចោលស្រែអស់

                                         ដោយខ្លួនឆ្ងាយស្លាប់។

-ស្រែស្រូវស្រស់ស្រាយ             បែកបាក់បាត់បាយ         ក្លាយទីចុកចាប់

សុទ្ធតែកម្ទេច                        គ្រាប់លេចដីហាប់          សូមឱ្យបានឆាប់

                                        ចាប់ខ្វែវច្រូតស្រូវ។

-បារមីដីស្រែ                         ឱ្យជ័យមកខ្មែរ               ឈ្នះអស់សត្រូវ

ក្លាយវាលស្រស់វិញ                ចេញទាំងស្ពានផ្លូវ          ស្រស់គ្រប់រដូវ

                                        រស់នៅសុខសាន្ដ៕