សារព័ត៌មាន នគរវត្ត តែងតែនាំមុខគេជានិច្ច
មុនពេលមានជម្លោះ ការទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្មអាចដំណើរការដោយសន្តិភាព ផ្អែកលើផលប្រយោជន៍រួម និងភាពជាដៃគូ។ កម្ពុជា គឺជាទីផ្សារដែលបើកចំហ ទទួលយកទំនិញ និងការវិនិយោគដោយស្មោះត្រង់។ ប៉ុន្តែក្រោយពេលមានភាពតានតឹងនយោបាយ អាកប្បកិរិយាមួយចំនួនបានបង្ហាញភាពមើលងាយ និងប្រើសម្ពាធជាឧបករណ៍។
ពាណិជ្ជកម្មមិនមែនជាវេទិកាសម្រាប់បង្ហាញអំណាចឯកតាផ្នែកនយោបាយទេ។ ពេលណាអ្នកប្រើអំណាចដើម្បីបង្ខំ ឬប្រមាថទីផ្សារមួយ នោះអ្នកកំពុងភ្លេចថា ទីផ្សារនោះមានអំណាចតបវិញ។ អ្នកទិញមិនមែនជាអ្នកស្ងៀមស្ងាត់ អ្នកទិញមានជម្រើស អ្នកទិញមានសិទ្ធិបដិសេធ អ្នកទិញអាចបម្លែងទិសដៅលំហូរទំនិញក្នុងពេលខ្លី។
ក្នុងសម័យសកលភាវូបនីយកម្ម ទំនិញឆ្លងព្រំដែនលឿនជាងសារនយោបាយ។ ប្រសិនបើមានការបង្ខំ ឬសកម្មភាពតឹងរឹងមកលើកម្ពុជា ទីផ្សារខ្មែរ និងអ្នកប្រើប្រាស់ខ្មែរ អាចឆ្លើយតបតាមរយៈអំណាចសេដ្ឋកិច្ច។
ពហិការ មិនមែនជាការជ្រុលនិយមទេ ប៉ុន្តែជាការប្រើសិទ្ធិស្របច្បាប់ក្នុងប្រព័ន្ធទីផ្សារសេរី។
នៅថ្ងៃទី ២៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២៦ កសិករចិញ្ចឹមគោរាប់រយនាក់បានប្រមូលផ្តុំតវ៉ា នៅមុខវិមានរដ្ឋាភិបាលក្នុងទីក្រុង បាងកក។ ពួកគេតវ៉ាអំពីការមិនទូទាត់ប្រាក់ពី Dairy Farming Promotion Organization of Thailand (DPO) ដែលបានពន្យារពេលបង់ប្រាក់រាប់ខែ ធ្វើឲ្យកសិករជាច្រើនជួបវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុធ្ងន់ធ្ងរ។
ព្រឹត្តិការណ៍នេះបង្ហាញថា ប្រព័ន្ធសេដ្ឋកិច្ចណាក៏ដោយ បើគ្មានភាពទំនួលខុសត្រូវ និងតម្លាភាព នឹងប្រឈមការរញ្ជួយពីខាងក្នុង។ នៅពេលដែលអំណាចត្រូវបានប្រើដោយមិនគិតពីផលវិបាក វាអាចបង្កើតការបាត់បង់ទំនុកចិត្ត ទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេស។
កម្ពុជាមិនមែនជាទីផ្សារដែលអាចមើលរំលងបានទេ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមានការយល់ដឹង និងមានសមត្ថភាពប្រើឧបករណ៍សេដ្ឋកិច្ចដើម្បីការពារកិត្តិយស និងផលប្រយោជន៍របស់ខ្លួន ប្រសិនបើមានសកម្មភាពតឹងរឹង ឬអាកប្បកិរិយាមិនគោរព នោះការឆ្លើយតបតាមទីផ្សារគឺជារឿងជៀសមិនផុត។
ប្រវត្តិសាស្ត្របង្ហាញថា ពាណិជ្ជកម្មអាចក្លាយជាស្ពានសន្តិភាព ឬក៏ក្លាយជាចំណុចបំបែកទំនាក់ទំនង ជម្រើសស្ថិតនៅលើអ្នកដែលកាន់អំណាច ប៉ុន្តែអំណាចចុងក្រោយមិនស្ថិតនៅក្នុងសាលាអំណាចទេ — វាស្ថិតនៅក្នុងដៃប្រជាពលរដ្ឋ និងទីផ្សារ។
នៅពេលដែលមានការប្រមាថ តម្លៃត្រូវបង់គឺទំនុកចិត្ត ហើយនៅពេលទំនុកចិត្តបាត់បង់ ទីផ្សារនឹងជ្រើសរើសផ្លូវថ្មីដោយខ្លួនឯង៕
ដោយ ៖ លោកតា
