ក្នុងបរិបទនយោបាយអន្តរជាតិ និងតំបន់ អ្នកស្រាវជ្រាវជាច្រើនបានសង្កេតឃើញថា ប្រទេសមួយចំនួនអាចប្រើបញ្ហាខាងក្រៅ ដូចជាជម្លោះព្រំដែន ឬវិវាទអធិបតេយ្យភាព ដើម្បីបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់ពីវិបត្តិនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចខាងក្នុង។ បាតុភូតនេះត្រូវបានពិភាក្សាក្នុងវិស័យ International Relations ថាជាទម្រង់មួយនៃការប្រើប្រាស់ជាតិនិយម ដើម្បីបង្កើនភាពគាំទ្រផ្ទៃក្នុង។
ក្នុងករណីទំនាក់ទំនងរវាងកម្ពុជា និងថៃ ប្រវត្តិសាស្ត្របានបង្ហាញពីភាពតានតឹងព្រំដែនជាប្រចាំ ដែលអាចត្រូវបានយកមកប្រើជាឧបករណ៍នយោបាយនៅពេលខ្លះ។ ដូច្នេះ សំណួរសំខាន់មួយគឺ៖ តើកម្ពុជាគួរអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីជៀសវាងការក្លាយជាបាវសាក់ក្នុងបរិបទនយោបាយរបស់ប្រទេសជិតខាង?
ជាដំបូង ការទូតមានតួនាទីស្នូលក្នុងការរក្សាស្ថិរភាព។
កម្ពុជាគួរបន្តអនុវត្តនយោបាយការបរទេសដែលផ្អែកលើការពិភាក្សា សន្តិភាព និងការគោរពច្បាប់អន្តរជាតិ។ ការចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងយន្តការតំបន់ ដូចជា Association of Southeast Asian Nations អាចជួយបង្កើនសមត្ថភាពក្នុងការដោះស្រាយជម្លោះតាមរយៈវេទិកាពហុភាគី និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការប្រឈមមុខទ្វេភាគី។
ទីពីរ ការពង្រឹងស្ថិរភាពផ្ទៃក្នុងគឺជាមូលដ្ឋានសំខាន់។
ប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចរឹងមាំ និងប្រព័ន្ធនយោបាយមានស្ថិរភាព មានសមត្ថភាពប្រសើរជាងក្នុងការទប់ស្កាត់សម្ពាធខាងក្រៅ។ ការលើកកម្ពស់អភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច បង្កើនសមត្ថភាពរដ្ឋ និងពង្រឹងភាពជឿជាក់របស់ប្រជាពលរដ្ឋ ទាំងនេះអាចធ្វើឲ្យកម្ពុជាមានភាពរឹងមាំ និងមិនងាយត្រូវបានយកទៅប្រើជាបាវសាក់នយោបាយ។
ទីបី ការប្រើប្រាស់ច្បាប់អន្តរជាតិ និងស្ថាប័នតុលាការអន្តរជាតិ គឺជាវិធីសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការដោះស្រាយជម្លោះ។ ករណីជម្លោះអធិបតេយ្យភាពអាចត្រូវបានដោះស្រាយតាមរយៈ International Court of Justice ដែលផ្តល់នូវគោលការណ៍ច្បាស់លាស់ និងមានការទទួលស្គាល់អន្តរជាតិ។
បន្ថែមពីនេះ ការគ្រប់គ្រងព័ត៌មាន និងមតិសាធារណៈគឺមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង។
ការផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ និងការកាត់បន្ថយព័ត៌មានមិនពិត អាចជួយទប់ស្កាត់ការកើនឡើងនៃអារម្មណ៍ជាតិនិយមខ្លាំង ដែលអាចនាំឲ្យមានការប៉ះទង្គិចមិនចាំបាច់។
ចុងក្រោយ ការពង្រឹងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការសេដ្ឋកិច្ចជាមួយប្រទេសជិតខាង អាចបង្កើតភាពពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមក ដែលជាឧបសគ្គសំខាន់ចំពោះការកើតមានជម្លោះ។ ប្រទេសដែលមានទំនាក់ទំនងសេដ្ឋកិច្ចជិតស្និទ្ធ ជាទូទៅមានចំណង់ចំណូលចិត្តក្នុងការរក្សាស្ថិរភាពជាងការបង្កភាពតានតឹង។
សរុបសេចក្តីមក
ការជៀសវាងក្លាយជាបាវសាក់ មិនអាចពឹងផ្អែកលើយុទ្ធសាស្ត្រតែមួយបានទេ ប៉ុន្តែត្រូវការការរួមបញ្ចូលគ្នានៃការទូតឆ្លាតវៃ ស្ថិរភាពផ្ទៃក្នុង ការគោរពច្បាប់អន្តរជាតិ និងការសហប្រតិបត្តិការតំបន់។ យុទ្ធសាស្ត្រចម្រុះបែបនេះអាចជួយឲ្យកម្ពុជារក្សាភាពអធិបតេយ្យ និងបន្តអភិវឌ្ឍក្នុងបរិបទនយោបាយអន្តរជាតិដែលកំពុងផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័ស៕
(រូបភាព យោងតាមសារព័ត៌មានខៅសធ នៅខេត្តក្រាប៊ី (Krabi) កាលពីថ្ងៃទី២២ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យខ្លោចចិត្តបានកើតឡើង នៅពេលដែលប្រជាពលរដ្ឋនាំគ្នាយកឡាន មកតម្រង់ជួរតាំងពីព្រលឹមស្រាងៗ ដើម្បីរង់ចាំឡានដឹកសាំងដែលគ្រោងនឹងមកដល់នៅម៉ោង២:៣០ រសៀល ។ អ្នកខ្លះសុខចិត្តបោះបង់ការងារចោល ខ្លះជិះឆ្លងស្រុក ខ្លះជិះពីកោះមកដីគោក គ្រាន់តែសង្ឃឹមបានសាំងចាក់ ដើម្បីបន្តដង្ហើមសេដ្ឋកិច្ច ) ៕
ដោយ៖លោកតា

សារព័ត៌មាន នគរវត្ត តែងតែនាំមុខគេជានិច្ច