* ជួបគ្រួសារទាំងភាពសោកសៅ: ថ្ងៃគងមាត់ព្រៃទៅហើយ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមធ្វើដំណើរទៅផ្ទះយ៉ាងប្រញាប់ ព្រោះខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំគ្មានពេលនៅជាមួយគ្រួសាររបស់ខ្ញុំបានយូរនោះទេ។ ពេលទៅដល់ផ្ទះខ្ញុំឃើញម៉ែ និងពុករបស់ខ្ញុំកំពុងនៅលើផ្ទះ។ ខ្ញុំបានរត់ឡើងទៅឱបម៉ែ ឪពុក ដោយសេចក្តីនឹករលឹកជាមួយនឹងដំណក់ទឹកភ្នែកដែលហូរចុះមិនអាចបញ្ឈប់បាន។ ឃើញផ្ទះស្ងាត់ជ្រងំ ខ្ញុំបានសួរទៅកាន់ម៉ែថា តើបងៗ ... Read More »
ប្រលោមលោកប្រចាំថ្ងៃសៅរ៍ – មិនអីទេប្រសិនបើប្អូនឯងមិនដែលស្គាល់នាងមែននោះ តែត្រូវដឹងថា ប្រសិនបើប្អូនឯងមានទាក់ទងនឹងបទល្មើសនេះសមត្ថកិច្ចមិនលើកលែងទោសឡើយ។ ក្រោយមេបញ្ជាការប៉ូលិសនិយាយដូច្នេះរួច ក៏នាំកូនចៅជិះម៉ូតូ និងរថយន្តដេញតាមរថយន្តសោមា ជាបន្តទៀត។ ករណីនេះធ្វើឲ្យ វិសាល ភ័យបុកពោះមិនស្ទើរ កាលបើឃើញសមត្ថកិច្ចចម្រុះដេញចាប់ សោមាយ៉ាងប្រផាប់ប្រភីង ... Read More »
ខ្ញុំឈ្មោះ ប្រាក់ ណន កើតនៅភូមិអូរអំបែង ឃុំត្បែង ស្រុកកំពង់ស្វាយខេត្តកំពង់ធំ។ ខ្ញុំគឺជាកូនទីបីក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសស្រី 6 នាក់។ មុនពេលខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាចក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំរស់នៅជួបជុំគ្នាយ៉ាងសប្បាយរីករាយប្រកបដោយសុភមង្គល។ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំមានជីវភាពមធ្យមមានហូបចុកគ្រប់គ្រាន់។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមចូលមកកាន់កាប់មិនទាន់បានប៉ុន្មាន ខ្ញុំត្រូវឃ្លាតឆ្ងាយពីសាច់ញាតិទៅធ្វើការនៅតាមការដ្ឋាននានាតាមតែអង្គការចាត់តាំង។ * ចាកឆ្ងាយពីគ្រួសារ ... Read More »
* ថ្ងៃ ៧ មករាឆ្នាំ ១៩៧៩: ចូលដល់ពាក់កណ្ដាលខែ ធ្នូ ឆ្នាំ ១៩៧៨ អ្នកទើបរៀបការត្រូវអង្គការចាត់ឲ្យទៅច្រូតស្រូវនៅឯភូមិ សិរីឱ ឃុំត្រស់ ។ យើងច្រូតស្រូវនៅទីនោះមិនទាន់ហើយរួចរាល់ផង ... Read More »
ល្ងាចថ្ងៃមួយ ប្រធានកងបានប្រកាសប្រាប់កងចល័តរបស់ខ្ញុំថា ថ្ងៃស្អែកអង្គការឲ្យទៅចាប់ខ្មាំង។ កងចល័តទាំងអស់ក្នុងស្រុកក្រសាំងដែលមានគ្នាជិតមួយពាន់នាក់ជាមួយប្រជាជនសហការណ៍រាប់រយនាក់ផ្សេងទៀត ត្រូវបានអង្គការចាត់ឱ្យស្វែងរកខ្មាំងដែលបានរត់គេចពីយោធាតំបន់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៧៦ មកម៉្លេះ។ យោធាម្នាក់ឈ្មោះ ប៉ែន ផន បានរត់ចេញពីអង្គភាពយោធាតំបន់មកផ្ទះ ហើយនាំឪពុករត់ចូលព្រៃលាក់ខ្លួននៅព្រៃបិទមាស។ កងចល័តត្រូវអង្គការចាត់តាំងឲ្យរុកព្រៃបីថ្ងៃ។ ពេលព្រលឹមឡើង មេកងបានហៅប្រជុំមុនចេញដំណើររុកព្រៃ។ ... Read More »
ពេលល្ងាចលោកបងគឹម ស៊ននិមន្តត្រឡប់ទៅវត្តវិញ។ ខ្ញុំសង្កេតឃើញពុកម៉ែរបស់ខ្ញុំមានទឹកមុខស្រពាប់ស្រពោនហាក់ដូចជាមានវិបត្តិអ្វីក្នុងចិត្តរបស់ពួកគាត់។ ក្រោយជ័យជម្នះនេះ ការរស់នៅរបស់ប្រជាជនមិនទាន់មានការប្រែប្រួលភ្លាមទេដោយសារអង្គការបញ្ឈប់ការចាយលុយ។តាំងពីឆ្នាំ ១៩៧៩ មក។ដូច្នេះការទិញដូរភាគច្រើនគេយកតម្លៃស្រូវធ្វើជាគោលទៅដូររបស់របរផ្សេងៗ ។ ក្រោយជ័យជម្នះរបស់ខ្មែរក្រហមមក ប្រជាជនតាមទីប្រជុំជននានា។ត្រូវជម្លៀសទៅតាមទីជនបទ។ ពុករបស់ខ្ញុំមានប្អូនពីរគ្រួសារដែលរស់នៅក្រុងស្វាយរៀង គឺគ្រួសាររបស់មីងនាង និងពូខៃ។ ពួកគាត់ក៏ត្រូវខ្មែរក្រហមជម្លៀសដូចប្រជាជនដទៃនៅក្រុងស្វាយរៀងដែរ។ ... Read More »
យ៉ាងណាចម្ងល់ នៅតែជាចម្ងល់ គ្មានចម្លើយទាល់តែសោះ ធ្វើឱ្យមាណពយើង គិតមិនយល់និងសញ្ជឹងគិតម្ដងហើយម្ដងទៀត តើអ្នកណាលួចថតរូបភាពនេះផ្ញើទៅ ភាវី បានលឿនម៉្លេះ? តើហេតុអ្វីបានជា ភាវី ផ្លាស់ប្ដូរចិត្តនិងកើតក្តីប្រចណ្ឌខុសទំនងមកលើរូបគេ ខណៈដែលកន្លងមកនាងបានបំភ្លេចរូបគេចោលទៅហើយនោះ? កំពុងឈរសញ្ចឹងគិតតែម្នាក់ឯងបែបនេះស្រាប់តែមានសំឡេងនារីម្នាក់យ៉ាងស្រួយស្រេះនិយាយពីក្នុងរថយន្តទំនើបមួយគ្រឿង។ទៅកាន់ វិសាល ... Read More »
នៅពេលល្ងាចថ្ងៃនោះ សំឡេងមេក្រូចាក់បទចម្រៀងបដិវត្តន៍បន្លឺឡើង។ ចិត្តខ្ញុំចាប់ផ្ដើមពុះកញ្ជ្រោលក៏ប្រញាប់ប្រញាល់យកក្របីទៅចង ហើយក្នុងចិត្តរំភើបចង់ទៅមើលសិល្បៈរបស់គេ។ ទៅដល់ផ្ទះម៉ែដាំស្លរួចជាស្រេច ខ្ញុំ និងបងប្អូនរបស់ខ្ញុំដែលជាក្មេងៗហូបបាយមុនបងៗនិងពុកម៉ែ។ ខ្ញុំហូបបាយមិនទាន់ឆ្អែតស្រួលបួលផង ក៏ដាក់ចានបាយចុះរត់ទៅមើលគេរៀបចំឆាក រហូតដល់គេសម្ដែងនៅម៉ោង ៧ ល្ងាច។ ក្រុមសិល្បៈចាប់ផ្ដើមសម្តែងពីចម្រៀង និងកាយវិការបែបបដិវត្តន៍ ... Read More »
បងប្រុសទី១របស់ខ្ញុំឈ្មោះលៀង និងមិត្តភក្កិរបស់គាត់ឈ្មោះខា ត្រូវអង្គការចាប់បង្ខំបញ្ជូនឲ្យទៅសមរភូមិមុខ។ ម្ដាយរបស់ខ្ញុំនិងម្ដាយរបស់ខា នាំគ្នាយំទឹកភ្នែកហូរសស្រាក់លន់តួសំពះអង្វរប្រធានភូមិថា ” សូមសមមិត្តបងកុំយកកូនខ្ញុំទៅអី វានៅក្មេងណាស់ទុកវាសិនទៅ ខ្ញុំសុំសំពះសមមិត្តបង ” ។ មិនបង្អង់យូរ ប្រធានភូមិឆ្លើយតបមកវិញភ្លាមៗថា ” គ្រាន់តែប៉ុណ្ណឹងមិនហ៊ានលះបង់ ... Read More »
* ជំនឿទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី: ជំនឿវប្បធម៌ ទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរដែលមានតាំងពីយូរណាស់មកហើយ ត្រូវលុបបំបាត់ចោលទាំងស្រុង។ ការប្រណិប័តន៍សាសនា ពិធីបុណ្យ ការរៀបការការច្រៀងរាំកម្សាន្តត្រូវចាត់ទុកជាវប្បធម៌ចាស់គំរិល ពាលាអាវ៉ាសែអន់ថយ ប្រតិកិរិយា នាំឲ្យខាតបង់ការងារពលកម្ម ត្រូវលុបបំបាត់ចោលទាំងស្រុង។ អង្គការតម្រូវឲ្យដើរតាមមាគាបដិវត្តន៍ដ៏ត្រឹមត្រូវមហាលោតផ្លោះ មហាអស្ចារ្យ ... Read More »
* កងមនុស្សចាស់ : កងមនុស្សចាស់មានពីរប្រភេទ គឺមនុស្សវ័យកណ្ដាលដែលមានអាយុប្រហាក់ប្រហែល ៤៥ ឆ្នាំចុះក្រោម និងមួយប្រភេទទៀតគឺមនុស្សដែលមានវ័យលើសពីនេះរហូតដល់ចាស់ជរា។ មុខព្រួញការងាររបស់ក្រុមមនុស្សវ័យកណ្ដាល គឺការងារបង្កបង្កើនផលក្នុងសហករណ៍។ រដូវធ្វើស្រែពួកគាត់ធ្វើការងារភ្ជួររាស់ដកស្ទូងធាក់រហាត់ទឹកបាចទឹកបញ្ចេញបញ្ចូលក្នុងស្រែ ច្រូតកាត់បោកបែន និងការងារផ្សេងៗទៀតដែលអង្គការបានដាក់ឲ្យ។ ... Read More »
តរុណី បានចាកចេញទៅផុត ប៉ុន្តែបានបន្សល់ទុកនៅស្នាមញញឹមជាប់នឹងកែវភ្នែករបស់វិសាល។ វិសាលតាមសម្លឹងមើលប្អូនស្រីជាទួតមួយរហូតរថយន្តរបស់នាងចាកផុតពីកន្ទុយភ្នែក ។ អារម្មណ៍ដែលកំពុងស្មុគស្មាញនិងការនិរាសព្រាត់ប្រាស់ស្នេហ៍វ័យដំបូងរបស់គេ ធ្វើឲ្យវិសាល ហាក់ទទួលបានអារម្មណ៍ធូរស្រាលខ្លះៗ តាមរយៈការផ្ដល់ភាពញញឹមរបស់វតី។ ថ្វីបើរូបគេបានជួបវតី និងឪពុកធំជាអ្នកមានកំពូលជាលើកទី ២ បន្ទាប់ពីលើកទី ១បានជួបគ្រាដំបូងក្នុងពេលខ្លួនគេកំពុងជិះម៉ូតូក្នុងអារម្មណ៍រវើរវាយបម្រុងមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ហើយត្រូវ ... Read More »
* កងកុមារ : អង្គការបានបែងចែកកម្លាំងពលកម្មទៅតាមវ័យមនុស្ស។ កងចល័តកុមារ គឺមានអាយុប្រហាក់ប្រហែល១៣ ឆ្នាំចុះក្រោម។ ខ្ញុំព្រមទាំងកុមារទាំងអស់បានរៀនអក្សរនៅសាលារៀនបឋមសិក្សាស្វាយ អម្ភា ដែលមានទីតាំងនៅខាងកើតជាប់ភូមិបឹង។ អង្គការមិនឱ្យយើងហៅគ្រូបង្រៀនថា លោកគ្រូ ឬអ្នកគ្រូទេ យើងត្រូវហៅថា” បង” ... Read More »
* ការប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិដាក់រួម នៅកណ្ដាលវាលខាងលិចភូមិមានរោងដោលមួយដែលតុបតែងលម្អដោយស្លឹកដូង ស្លឹកជ្រៃក្រឹមនិងមានមីក្រូមួយគ្រឿងបានចងភ្ជាប់នឹងឬស្សីមួយដើមលើកខ្ពស់ផុតពីរោង។ ទីនេះហើយដែលប្រធានក្រុមបានប្រាប់ប្រជាជនកាលពីល្ងាចមិញឲ្យទៅចូលរួមប្រជុំស្ដាប់អង្គការថ្នាក់លើ។ទាំងប្រជាជនចាស់ ទាំងប្រជាជនថ្មីត្រៀបត្រាស្ដាប់មតិយោបល់របស់អង្គការ។ ខ្ញុំបានត្រឡប់មកផ្ទះវិញមុនអង្គប្រជុំបានបញ្ចប់ដើម្បីដាំបាយ។ វេលាថ្ងៃជិតត្រង់ ឪពុកម្ដាយរបស់ខ្ញុំបានមកដល់ផ្ទះ។ ពេលហូបបាយរួចពួកគាត់ស្ងៀមស្ងាត់មិនមាត់មិនកដូចពេលមុនៗសោះ។ ឃើញបែបនេះ ខ្ញុំសួរគាត់ថា ម៉ែពុកមានរឿងអីបានធ្វើមុខក្រៀមៗអ៊ីចឹង? ... Read More »
* ជ័យជម្នះ ១៧ មេសា សម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យឬ សម័យប៉ុលពត បានក្តោបក្តាប់អំណាចនយោបាយនៅថ្ងៃទី ១៧ ខែមេសាឆ្នាំ ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីយកជ័យជម្នះដោយប្រើអាវុធប្រយុទ្ធបង្ហូរឈាមលើសមរភូមិពេញផ្ទៃប្រទេស ផ្ដួលរំលំរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរដែលដឹកនាំដោយសេនាប្រមុខ លន់ នល់ ។ ... Read More »
* បទពិសោធន៍របស់ អ៊ុន វណ្ណា កាលនោះ ខ្ញុំទើបតែអាយុ ១១ ឆ្នាំ នៅក្នុងថ្ងៃដែលខ្មែរក្រហមចូលកាន់កាប់ទីក្រុងភ្នំពេញ។ កងទ័ពខ្មែរក្រហមបានបណ្ដេញខ្ញុំ និងក្រុមគ្រួសារចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ ហើយយើងបានធ្វើដំណើរទៅដល់ព្រែកព្នៅ។ នៅពេលនោះខ្មែរក្រហមបានដុតផ្ទះគ្រប់ខ្នងឆេះរៀបដល់ដីហុយផ្សែងអ័ព្ទពាសពេញផ្ទៃមេឃ។ បន្ទាប់មកកងទ័ពខ្មែរក្រហមបណ្ដេញគ្រួសាររបស់ខ្ញុំឲ្យចូលទៅព្រៃជ្រៅ ... Read More »
* បទពិសោធន៍របស់លឹម សៀកជន ខ្ញុំឈ្មោះ លឹម សៀកជន ជាអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហមដែលធ្លាប់រស់នៅក្នុងភូមិអូរ ហៅភូមិចិនយំ ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់។ នៅក្នុងភូមិនោះមានសុទ្ធតែជនជាតិចិននិងយួន។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ខ្ញុំមានអាយុទើបតែ ១៤ ឆ្នាំ អង្គការបានចាត់តាំងឲ្យខ្ញុំចូលក្នុងកងកុមារស្រួច។ ... Read More »
ភ្នំពេញ ៖ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីព្រះបាទអសោកសុគត ចក្រភពមោរ្យបានដួលរលំ ដោយសារមេដឹកនាំខ្សោយ និងការ ឈ្លានពានពីសត្រូវ។ ជម្លោះកើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់អស់រយៈពេល 5 សតវត្សរ៍ រហូតដល់រាជវង្ស កុម្ភៈគ្រប់គ្រង។ ចក្រភពកុម្ភៈ៖ ក៏ដូចជារាជវង្សមោរាដែរ រាជវង្សកុម្ភៈចាប់ផ្តើមក្លាយជាមេដឹកនាំនៅមគថៈ ... Read More »
ចាប់តាំងពីពេលនោះមក សោមា បានបាត់បង់ភាពបរិសុទ្ធនិងក្លាយជាគូកំណាន់ ដែលអាចនិយាយបានថា ជាស្រីលួចលាក់របស់ឧកញ៉ាសម្បត្តិដោយមិនខ្លាចការនិន្ទាពីអ្នកជិតខាងនោះឡើយ។ ស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃសោមា ពេលទៅ ណាមកណា ត្រូវបានអង្គរក្សនិងអ្នកបម្រើរបស់ឧកញ៉ាដីឡូត៍៍ដឹកជញ្ជូនតាមរថយន្តទៅដល់ជណ្តើរផ្ទះ ជាហេតុធ្វើឲ្យជីវភាពគ្រួសារពូពុធកាន់តែមានជីវភាពធូរធារខ្លាំងឡើងតាមរយៈកូនស្រីទាំងពីរផ្ដល់លុយកាក់ ដែលមួយបានប្ដីលួចលាក់ជាថៅកែចិន និងមួយទៀតជាប្ដីលួចលាក់របស់ឧកញ៉ាវ័យក្មេង។ ថ្វីបើជីវភាពគ្រួសារពូពុធ ... Read More »
ឋានិព្វានអាចបញ្ចប់នូវវដ្តនៃការកើតចាស់ឈឺស្លាប់។ ព្រះពុទ្ធជឿទៅលើការប្រតិបត្តិអហឹង្សា ប៉ុន្តែទ្រង់មិនគោរព បូជាលើអាទិទេពនៅក្នុងសាសនាហិណ្ឌូឡើយ។ បន្ទាប់ពីព្រះពុទ្ធសុគត់ទៅ អ្នកដើរតាមទ្រង់ប្រមូលផ្តុំពាក្យអប់រំ របស់ទ្រង់ដើម្បីបង្រៀនទៅកាន់អ្នកដ៏ទៃ។ ការប្រមូលផ្តុំចងក្រងពាក្យអប់រំទាំងនេះត្រូវបានគេហៅថាធម្ម ដែល មានន័យថាធម្មជាតិពិតនៃជីវិត។ ធម្មជាជាទូទៅត្រូវបានគេបង្ហាញដូចជាកង់រទះមួយ។ សង្ខេប៖ ពិពណ៌នាអំពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការអប់រំរបស់ពុទ្ធសាសនា។ 2. ចក្រភពមោឡា ... Read More »
ស្រមោលអន្ធការខ្មៅងងឹតលើដែនដីសុវណ្ណភូមិក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (របបខ្មែរក្រហម) បង្កើតបានជាអនុស្សាវរីយ៍ដែលបំភ្លេចមិនបានគ្រប់ជំនាន់ដោយសារតែភាពខ្លោចផ្សារការឈឺចាប់ និងការព្រាត់ប្រាស់។ រយៈពេល៣ ឆ្នាំ ៨ ខែនិង ២០ថ្ងៃបានក្លាយជាការចងចាំមិនភ្លេចរបស់ប្រជាជនខ្មែរគ្រប់រូបជាពិសេសអ្នកដែលមានភ័ព្វសំណាងបានរស់ជីវិតរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។ *បទពិសោធន៍របស់ កុក លៀង÷ ខ្ញុំឈ្មោះកុក លៀង ... Read More »
រយៈពេលមួយយប់ពីរថ្ងៃអ្នកភូមិត្បែងប្រញាប់រត់ភៀសខ្លួនទៅដល់ស្ទឹងប្រៀច។ នៅទីនោះ តាហោដែលជាហ្មដំរីជើងចាស់ម្នាក់ ទទួលរៀបចំឲ្យស្នាក់នៅ។ ដំរីរបស់តាហោធំណាស់ ហើយវាស្ដាប់បង្គាប់តាហោ។ តាហោគ្មានកូនចៅសាច់ញាតិរស់នៅជាមួយទេ គឺមានតែដំរីនេះដែលជាសាច់ញាតិរបស់គាត់។ នៅពេលជួបតាហោហើយ យើងសង្ឃឹមថានឹងបានសេចក្តីសុខ។ ប្រជាជនម្នាក់ៗ ពេលហូបបាយទឹករួចក៏សម្ងំដេក ព្រោះអស់កម្លាំងជាច្រើនថ្ងៃ។ មិនយូរប៉ុន្មានស្នូរគ្រាប់កាំភ្លើងលាន់ឮសូរផាំង ផាំង ... Read More »
ពេលខ្មែរក្រហមចូលមកគ្រប់គ្រងប្រទេសកម្ពុជា ប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញទាំងអស់ត្រូវខ្មែរក្រហមជម្លៀសទៅកាន់ទីជនបទតាមទីតាំងផ្សេងៗគ្នា។ ពេលនោះប្រជាជនមួយក្រុម ត្រូវខ្មែរក្រហមជម្លៀសចេញទៅភូមិភាគបស្ចឹមមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងភូមិភាគនិរតី ភូមិភាគបូព៌ា ភូមិភាគកណ្ដាល និងភូមិភាគពាយ័ព្យ។ ភូមិភាគបស្ចឹមបែងចែកជា៤តំបន់ផ្សេងៗគ្នាគឺតំបន់ ១១ ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តកោះកុង តំបន់ ៣១ ស្ថិតក្នុងខេត្តកំពង់ឆ្នាំង តំបន់ ៣២ ... Read More »
សោភ័ណ្ឌគឺជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានដឹង គឺស្រដៀងទៅនឹងអ្វីដែលប្រជាជនកម្ពុជាបានដឹងដែរអំពីការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្មែរក្រហមនៅទីក្រុងភ្នំពេញនាថ្ងៃ ១៧ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥។ ប្រជាជនទាំងអស់ត្រូវខ្មែរក្រហមជម្លៀសចេញពីទីប្រជុំជនទៅកាន់ទីជនបទដើម្បីបង្កបង្កើតផល។ ខ្ញុំត្រូវខ្មែរក្រហមជម្លៀសឱ្យទៅនៅសហករណ៍មួយក្បែរជើងភ្នំឱរ៉ាល់ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ នៅទីនោះមានប្រជាជនទាំងប្រុស ទាំងស្រីជាច្រើន បានខិតខំធ្វើការងារនៅក្នុងសហករណ៍ណាស់។ នៅពេលដែលខ្ញុំមកដល់ទីនេះដំបូង ខ្ញុំធ្វើការមិនខ្លាចនឿយហត់នោះទេ ព្រោះខ្ញុំគិតថា វាជាការងារដើម្បីជួយអភិវឌ្ឍន៍ជាតិ។ ... Read More »
ខ្ញុំធ្លាប់ឃើញកងឈ្លបបណ្ដើរអ្នកទោសយកទៅសម្លាប់។ ជួនកាលខ្ញុំលួចដើរតាមមើលរហូតជិតដល់រណ្ដៅដែលពួកគេត្រូវប្រហារជីវិតអ្នកទោស។ ខ្ញុំពួនពីចម្ងាយលួចមើល តែមើលមិនសូវច្បាស់ទេ។ ខ្ញុំឮតែសំឡេងវាយមនុស្ស និងសំឡេងស្រែក ហើយក៏ស្ងាត់ឈឹងទៅវិញ។ ពួកខ្ញុំនៅក្មេងៗ ចេះតែលួចដើរទៅនេះទៅនោះ អ៊ីចឹងហើយបានជាខ្ញុំជួបទីកន្លែងសម្លាប់មនុស្សច្រើន។ ខ្ញុំបានឃើញរណ្តៅខ្លះគេមិនទាំងកាយដីកប់ខ្មោចផង។ ពេលដែលខ្ញុំឃើញសាកសពដែលគេវាយចោលលើកដំបូង ខ្ញុំភ័យខ្លាចខ្លាំងណាស់ ខ្ញុំតែងរត់សំដៅទៅផ្ទះវិញយ៉ាងលឿន។ ... Read More »
ពិតជាស្មានមិនដល់ មិនបានប៉ុន្មាននាទីផង រថយន្តទំនើបមួយគ្រឿងរបស់ឧកញ៉ាដីឡូត៍ដែលផ្ទុកមនុស្សប្រាំនាក់បានបោះពួយយ៉ាងលឿនមកដល់សណ្ឋាគារ រំចង់ដែលស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយពីក្លឹបកម្សាន្តប៉ុន្មានឡើយ។ ពេលទៅដល់ភ្លាម កងអង្គរក្ស និងតៃកុងឡានឧកញ៉ា ប្រញាប់គ្រាហ៍សោមា និង បុប្ផា ចូលបន្ទប់ប្រណីតដែលគេរៀបចំហើយស្រេច គឺបន្ទប់មួយមានគ្រែពីរ។ សោមា ដែលស្រវឹងទន់ខ្លួនប្រាសខ្លួនដេកលើពូកម្ខាង ... Read More »
ប្រាកដណាស់ថា ក្នុងសម័យខ្មែរក្រហមប្រជាជនទាំងអស់ហូបមិនដែលបានឆ្អែតគ្រប់គ្រាន់ម្ដងណាឡើយ ទោះបីក្នុងសហករណ៍ស្ដុកខ្លានេះមានរបបអាហារជាបាយហើយមិនហូបបបរដូចសហករណ៍ដទៃក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែខ្វះខាតហូបមិនឆ្អែត។ ខ្ញុំមានបងប្រុសចំនួន ៤ នាក់គឺរ័ត្នផល្លា រ័ត្មសុខា រត្នសេដ្ឋា និងរ័ត្នសុវត្ថា ត្រូវបានខ្មែរក្រហមបំបែកឲ្យទៅនៅដោយឡែកពីគ្នា។ អ្នកខ្លះរស់នៅក្នុងសហករណ៍ស្ដុកខ្លា អូរចែង ស្រោង ... Read More »
នៅឆ្នាំ ១៩៧៥ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ រួមមាន ឪពុកម្ដាយ និងបងប្អូនរបស់ខ្ញុំចំនួន ៦ នាក់ទៀតបានរស់នៅក្នុងស្រុកកំណើតដែលស្ថិតក្នុងភូមិអង្គ្រង ឃុំស្វាយរំពារ ស្រុកស្វាយទាប ខេត្តស្វាយរៀងនៅឡើយទេ។ លុះដល់ឆ្នាំ ១៩៧៦ ខ្មែរក្រហមមានផែនការជម្លៀសប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងខេត្តស្វាយរៀងទៅរស់នៅកន្លែងផ្សេងៗ។ ភាគច្រើនគេហៅយើងថាពួកបូព៌ា។ ... Read More »
* ទារុណកម្មបេះដូងរបស់សមមិត្តសុន÷ នាងសុនបានបាត់បង់ស្វាមី និងមិត្តជិតស្និទ្ធម្ដងមួយៗ។ នាងមានអារម្មណ៍កាន់តែខ្លាច កាន់តែឯកានិងឈឺចាប់ក្នុងចិត្តរកទីបំផុតគ្មាន។ នាងសង្ឃឹមថា នាងនឹងបានជួបធាន សង្សារបណ្ដូលចិត្តរបស់នាងហើយរួមរស់ជាមួយគ្នាប្រកបដោយសេចក្តីសុខ។ មួយអាទិត្យក្រោយមកមានក្រុមយុវជន យុវនារីច្រើននាក់ បានមកជួយជីកអាងត្រពាំងថ្ម។ នាងសុនបានជួបសមមិត្តស្រីថ្មីម្នាក់ឈ្មោះនាងហះ។ នាងសុន: ហះ! ... Read More »
ថ្ងៃនេះ ព្រះសុរិយាលូនផុតពីដែនពសុធា ដោយជំនួសមកវិញនូវស្បៃរាត្រីមកគ្របដណ្ដប់ពិភពលោកឲ្យងងឹតសូន្យសុង។ រថយន្តPrius ពណ៌ក្រហមមួយគ្រឿងបានលូនសន្សឹមៗមកឈប់នៅមុខគេហដ្ឋានពូពុធ ហើយភ្លាមនោះគេឃើញសោមា ស្លៀកសំពត់ខ្លីលើក្បាលជង្គង់បញ្ចេញគល់ភ្លៅសដូចកូនចិន។ នាងពាក់អាវវៀលក បញ្ចេញគល់សុដន់សខ្ចី ចងសក់ទីទុយ រត់ចេញពីផ្ទះយ៉ាងលឿនសំដៅចូលក្នុងរថយន្តដែលមានយុវជនម្នាក់ជាអ្នកបើកបរកំពុងឈប់រង់ចាំនៅមុខផ្ទះ។ ការពិតបុរសអ្នកបើកបរនេះគឺជាកម្មករបើកបររថយន្តឲ្យឧកញ៉ាសម្បត្តិរកស៊ីលក់ដីឡូត៍ម្នាក់នៅខណ្ឌដង្កោ។ ពេលទៅដល់ភ្លាម ស្រស់ធីតាបើកទ្វាររថយន្តប្រញាប់ចូលទៅអង្គុយនៅកៅអីខាងក្រោយ ហើយមិនបានប៉ុន្មាននាទីផងរថយន្តនេះបានលូនចាកចេញពីលំនៅឋាន ... Read More »
សារព័ត៌មាន នគរវត្ត តែងតែនាំមុខគេជានិច្ច